Εφρέμ Ινμπαρ: Ισραήλ και Ελλάδα να κάμψουν την επιθετικότητα της Τουρκίας στην περιοχή

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ιδιαίτερα επικριτικός για την πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία στην Κύπρο αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, εμφανίσθηκε ο γνωστός Ισραηλινός καθηγητής και στρατηγικός αναλυτής Εφρέμ Ινμπάρ ο οποίος τις προηγούμενες ημέρες συμμετείχε σε διεθνές συνέδριο που οργανωσαν στην Αθήνα το Πανεπιστήμιο Πειραιώς και το ισραηλινό Ινστιτούτο BESA, με θέμα «Η Αν. Μεσόγειος μεταξύ Ανατολής και Δύσης».

Η στάση της Τουρκίας είναι «αυτό που μπορώ να πάρω θα το πάρω», είναι πολύ επιθετική. Κάνει «μπούλιγκ» στην Κύπρο, λέει ότι το φυσικό αέριο που θα βρεθεί είναι και δικό μας, έχει άμεσα εμπλακεί στη Συρία για να εκδιωχθεί ο Άσαντ και βοηθούν τον ISIS, που είναι η πιο ριζοσπαστική και βάρβαρη οργάνωση στη Μέση Ανατολή, τόνισε ο καθηγητής Ινμπάρ.

Βλέπουμε, επίσης, είπε, τις ριζοσπαστικές δυνάμεις της Τουρκίας να βοηθούν τους ισλαμιστές στα Βαλκάνια, όπου υπάρχουν τρία ισλαμικά κράτη, το Κόσσοβο, η Βοσνία και η Αλβανία. Πιστεύω, συνέχισε, ότι η κυβέρνηση Ερντογάν υποκινείται από τον νεοοθωμανισμό και τον ισλαμισμό. Δεν λειτουργεί εντός του status quo, έχει μεγάλα σχέδια και φιλοδοξίες.

Σχολιάζοντας τον διαφαινόμενο νέο συσχετισμό δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, περιέγραψε την κατάσταση ως χαοτική, ενώ μίλησε για περιορισμό της αμερικανικής παρουσίας, λέγοντας: «Βλέπουμε τη ρωσική παρουσία, την τουρκική παρουσία, βλέπουμε το ριζοσπαστικό Ισλάμ»

Αναφερόμενος στις ελληνο-ισραηλινές σχέσεις, σημείωσε ότι η Ελλάδα έχει μια νέα κυβέρνηση με διαφορετική πολιτική θεώρηση από την προηγούμενη και τόνισε πως «στην Ιερουσαλήμ είμαστε σε αναμονή να δούμε τι θα γίνει». Κατέστησε πάντως σαφές πως μέχρι τώρα δεν έχει αλλάξει κάτι «και πιστεύω ότι έτσι θα συνεχιστεί».

Στις δηλώσεις του, τις οποίες έκανε στο ΑΠΕ, ο κ. Ινμπαρ υπογράμμισε: «Είμαστε δύο δημοκρατικές και φιλοδυτικές κοινωνίες, έχουμε δηλαδή μια φυσική συμμαχία. Εκτός του ότι η ιουδαϊκή και η χριστιανική θρησκεία αποτελούν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού, έχουμε έντονο συμφέρον να κάμψουμε την επιρροή της Τουρκίας, την επιρροή του ακραίου ισλαμισμού και να φέρουμε πίσω τους Αμερικανούς στην Αν. Μεσόγειο»

Israel, Greece and US to Conclude Maritime Drill

By Barbara Opall-Rome

TEL AVIV — Israeli, Greek and US naval forces are wrapping up a two-week annual exercise aimed at honing maritime proficiencies and interoperability for potential joint missions in the Mediterranean.

Now in its fifth year, the trilateral drill — dubbed Noble Dina — began April 29 in Souda Bay, Crete, and ends here Thursday after more than a week of anti-submarine warfare (ASW) training and joint maneuvers in international waters.

This year's drill was the largest one yet, involving hundreds of military personnel and nearly a dozen surface, subsurface and air elements, including Greek and Israeli submarines, a Greek frigate and the US destroyer Laboon.

"Last year, we met in the high seas for the first time. And this year, we did it again, but under more complex scenarios and without advance planning," said Lt. Col. Ziv Barak, designer and commander of the exercise on behalf of the Israel Navy.

In a Tuesday interview, Barak said all assets, including manned and unmanned aircraft, were involved in the protracted ASW part of the drill.

"We managed to join three fleets together at sea in scenarios much more involved than in previous years."

Other mission scenarios included search and rescue, ship seizure and port security operations, Barak said.

"We're discovering that we're dealing with similar threats and learning how to work comfortably together, which is very important to countries that share this area of operations."

The Israeli Navy began joint training with the Hellenic Navy following the discontinuation in 2010 of Reliant Mermaid, an annual trilateral drill that Israel had conducted for a decade with the US and Turkey.

Ankara suspended training with Israel following Israel's seizure of the Mavi Marmara, part of a Turkish flotilla aimed at breaching Israel's blockade of the Gaza Strip.

Visiting Greek specialist: Core of Jerusalem-Athens ties remain strong

The strong relationship between Israel and Greece will remain, even as the rhetorical and symbolic atmosphere surrounding the ties may be less positive under new far-left Prime Minister Alexis Tsipras, a Greek specialist on Hellenic-Israel ties said on Wednesday.

Aristotle Tziampiris, who was in Israel to attend a symposium on the Greek-Israeli relationship at Bar-Ilan University’s BESA Center, defined the “core” of the relationship as tourism, military/security cooperation, business deals and energy.

“The core relationship will continue, amid an agreement to disagree on the Palestinian issue,” he said.

He pointed out that Tsipras’s Syriza party had formed a coalition with the right-wing Independent Greeks, whose leader, Panos Kammenos, is defense minister and has made clear he wants the strong Israeli-Greek relationship to continue.

Tsipras’s election caused some initial concern in Jerusalem regarding his far-left roots and the problematic statements he and other party members have made against Israel in the past.

But Tsipras is pragmatic, Tziampiris said, adding that with all Greece’s economic troubles and its tensions with the EU, Greece “wants more friendships, and wants to deepen the ones that exist,” not weaken them.

The Israeli-Greek relationship is based on clearly defined common interests that have not changed with the change of government, he asserted.

Tziampiris, who teaches international relations at the University of Piraeus and has just published a book entitled The Emergence of Israeli-Greek Cooperation, said that when looking at the relationship, one must ask three questions: why ties began to flourish in 2009 after 60 years of a relationship that varied from bad to not very good; in what areas the ties flourished; and what happens next.

To understand why the relationship took off, he said, it is necessary to look “at the big picture.”

In 2009, when the tone and tenor of the ties began to change, Greece was going through the financial crisis from which it has yet to recover fully. And while this was taking place and Greece’s star seemed to be falling, the fortunes of its main rival – Turkey – were on the rise.

As a result, he said, Greece was in need of finding new friends, and an opening with Israel became a serious option as Israel’s ties with Turkey deteriorated, culminating in a break in ties over the Mavi Marmara incident in 2010.

It was no coincidence, he said, that Greece’s then-prime minister, George Papandreou, made his first visit to Israel in July 2010 – barely a month after the Mavi Marmara fiasco – and Netanyahu reciprocated with a visit to Athens the next month.

While Netanyahu and Papandreou developed good chemistry during a chance meeting at Moscow’s Cafe Pushkin in early 2010, it was the geopolitical conditions – Greece’s financial strain and the Israeli-Turkish tension – that led to a major breakthrough.

The relationship, Tziampiris said, immediately helped both countries and was evident in five ways: • Greece sent immediate and significant assistance to Israel in December 2010 to fight the Carmel Forest fire.

• Greece prevented the launch of a second Gaza flotilla from its ports in 2011.

• The number of Israeli tourists to Greece has risen from some 20,000-30,000 a year to 400,000-500,000 – not an insignificant number in a country facing deep financial problems.

• The quality and quantity of Israeli-Greek military cooperation has increased enormously, with Israel training in Greek air space, and IAF planes flying over Greece instead of over Turkey (where they are now barred). Last summer, Israel sent a military attaché to its embassy in Athens, an indication of an upgrade in security ties.

• There are discussions under way with Greece and Cyprus about cooperating on an “energy triangle” in the eastern Mediterranean. Though no decisions have been made on a deal that would include natural gas extraction and liquefaction, only a vastly improved political relationship could enable such a discussion in the first place.

Tziampiris said that the improved relationship with Israel did not come at the expense of a strong Greek relationship with the Palestinians or with the Arab world. In fact, Greece voted for the inclusion of the Palestinian Authority in UNESCO in 2011, and a year later voted to give the Palestinians non-member observer- state status in the UN General Assembly.

Although Israel was not “thrilled with these moves,” Tziampiris said this would help ensure the continuity of the relationship under the new government, since it showed that it was possible for Athens to support the Palestinians politically but still have strong, mutually beneficial ties with Israel.

http://www.jpost.com/Israel-News/Politics-And-Diplomacy/Visiting-Greek-specialist-Core-of-Jerusalem-Athens-ties-remain-strong-393653

Μαζική έξοδος των Εβραίων της Τουρκίας για την Ιβηρικη

Οι Εβραίοι της Τουρκίας γίνονται Ισπανοί! Εν αναμονή σχετικού νόμου που αναμένεται να ψηφιστεί, τις επόμενες ημέρες, από την ισπανική βουλή, οι Εβραίοι της Τουρκίας υποβάλουν, μαζικά, αιτήσεις απόκτησης της ισπανικής ιθαγένειας. Ο νέος νόμος θα αποδίδει και πάλι την ισπανική υπηκοότητα στους απογόνους των Εβραίων που διώχθηκαν από την Ιβηρική χώρα τον 15ο αιώνα. 

«Υπάρχουν πολλοί λόγοι να εγκαταλείψουν οι Εβραίοι την Τουρκία, η ανεργία, η πόλωση εντός της τουρκικής κοινωνίας, η καταπιεστική διακυβέρνηση. Όμως το μίσος κατά της κοινότητάς μας είναι το βασικό», αναφέρει ένα από τα μέλη της εβραϊκής κοινότητας της Τουρκίας, ο Ράφι, στην αμερικανική εφημερίδα New York Times. «Δεν υπάρχει μέλλον για εμάς στην Τουρκία», είπε ο Ράφι, ο οποίος αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει το επώνυμό του για τον φόβο… των Τούρκων. «Οι περισσότεροι αναζητούν την ευκαιρία να ξεφύγουν από τον εντεινόμενο αντισημιτισμό στην Τουρκία», αναφέρει το ρεπορτάζ της αμερικανικής εφημερίδας.

Ισραήλ: Ανακαλύφθηκε θησαυρός νομισμάτων από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ο θησαυρός, ηλικίας 2.300 ετών, είναι ο πρώτος του είδους του που εντοπίζεται στο Ισραήλ και ανάγεται στην περίοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Εξερευνητές σπηλαίων στο Ισραήλ ανακάλυψαν έναν μικρό θησαυρό από νομίσματα και κοσμήματα της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου που, όπως πιστεύουν οι αρχαιολόγοι, πιθανότατα τα είχαν κρύψει εκεί άνθρωποι που εκτοπίστηκαν λόγω κάποιου πολέμου.

Ο θησαυρός, ηλικίας 2.300 ετών, είναι ο πρώτος του είδους του που εντοπίζεται στο Ισραήλ και ανάγεται στην περίοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ανέφερε ο Αϊταν Κλάιν, της Ισραηλινής Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων.

Μόλις τον περασμένο μήνα, δύτες είχαν βρει στα ανοιχτά του Ισραήλ έναν ακόμη μεγαλύτερο θησαυρό, αποτελούμενο από περίπου 2.000 χρυσά νομίσματα του 11ου αιώνα. Οι αρχαιολόγοι ελπίζουν ότι το εύρημα αυτό θα ρίξει κάποιο φως στις συνθήκες ζωής που επικρατούσαν την εποχή εκείνη στην περιοχή.

Στο σπήλαιο, στην περιοχή της Γαλιλαίας, οι εξερευνητές βρήκαν χωμένα σε μια στενή ρωγμή δύο αργυρά νομίσματα της εποχής του Μ. Αλεξάνδρου καθώς και διάφορα ασημένια κοσμήματα όπως δαχτυλίδια, βραχιόλια και σκουλαρίκια.

«Αυτά τα πολύτιμα είδη μπορεί να τα έκρυψαν στη σπηλιά κάτοικοι της περιοχής που προσπαθούσαν να διαφύγουν κατά τη διάρκεια κάποιας αναταραχής, ως αποτέλεσμα του θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου. Πιθανότατα τα έβαλαν στην κρυψώνα αυτήν περιμένοντας να έρθουν καλύτερες ημέρες», ανέφερε η Υπηρεσία σε ανακοίνωσή της.

http://www.tanea.gr/news/culture/article/5217120/israhl-anakalyfthhke-thhsayros-nomismatwn-apo-thn-epoxh-toy-megaloy-aleksandroy/

ΖΑΝ-ΠΟΛ ΣΑΡΤΡ, Στοχασμοί για το εβραϊκό ζήτημα

ΜΤΦΡ.: ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΑΜΑΡΤΖΗΣ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ: ΑΡΛΕΤ ΕΛΚΑΪΜ-ΣΑΡΤΡ
«ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ», ΣΕΛ. 175, ευρώ 14

Οταν πρωτοδημοσιεύτηκε, το 1946, αυτό το δοκίμιο του Σαρτρ έπεσε σαν μια πέτρα στα λιμνάζοντα νερά της γαλλικής δημόσιας ζωής. Οι λιγοστοί Εβραίοι επιζήσανες, που επέστρεφαν τότε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, έβρισκαν μια Γαλλία αδιάφορη για το δράμα τους. Ο γαλλικός λαός είχε αφοσιωθεί ολόψυχα στην προσπάθεια να αποκαταστήσει την εικόνα μιας αντιστασιακής Γαλλίας και ήθελε να σβήσει, αν ήταν δυνατό, την ανάμνηση της ζοφερής περιόδου που είχε μόλις προηγηθεί. Ο νέος εθνικός μύθος του αντιστεκόμενου γαλλικού λαού παραγνώριζε το γεγονός ότι το 1940 πολλοί Γάλλοι είχαν συμπαραταχθεί με την κυβέρνηση του Πετέν και κανείς τους δεν διαμαρτυρήθηκε, στη συνέχεια, όταν η κυβέρνηση αυτή έλαβε αντισημτικά μέτρα. Ο Σαρτρ ήταν ο πρώτος που είχε την ηθική και διανοητική τόλμη να σπάσει αυτή τη σιωπή για τους Εβραίους και να βροντοφωνάξει: «Δεν υπάρχει ούτε ένας ανάμεσά μας που να μην είναι σε αυτή την περίσταση όχι απλώς εκατό τοις εκατό ένοχος αλλά και εγκληματίας. Το εβραϊκό αίμα που έχυσαν οι ναζί χύνεται πάνω στα κεφάλια μας».

Σύμφωνα με τον Σαρτρ, ο αντισημιτισμός είναι ένα πάθος, μια μανιχαϊκή και ανορθολογική κοσμαντίληψη και μια πίστη που απαξιώνει τον λόγο, τον διάλογο και την εμπειρία, για να στηριχτεί στο μίσος, τον θυμό και την οργή. Ο αντισημίτης είναι κατά κανόνα ο άνθρωπος του χαμηλού μέσου όρου, ο άνθρωπος των μαζών. Ο αντισημιτισμός είναι επομένως και «μια απόπειρα να δοθεί αξία στη μετριότητα». Είναι η πηγή μιας αρνητικής ταυτότητας που συγκροτείται σε αντιπαράθεση προς τον Εβραίο, ο οποίος ενσαρκώνει όλο το κακό του Σύμπαντος. Ο αντισημίτης είναι ένας άνθρωπος που φοβάται την αλλαγή, την κοινωνία, τον κόσμο, τον εαυτό του, τη συνείδησή του, την ελευθερία του, τα ένστικτά του, τις ευθύνες του, τη μοναξιά του. Ο Εβραίος λειτουργεί σαν ένα βολικό πρόσχημα που επιτρέπει στον αντισημίτη να καταπνίγει τους φόβους και τις αγωνίες του μπροστά στη νεωτερικότητα. Ο αντισημιτισμός βρίσκει την κοινωνική του βάση στη μικροαστική τάξη των πόλεων, η οποία, καθώς εγγράφεται σε μια πολύπλοκη πραγματικότητα, που στα μάτια της φαντάζει ανεξέλεγκτη και ακατανόητη, νιώθει πιο έντονα το τραύμα της απώλειας και της φθοράς των παραδοσιακών και συντηρητικών αξιών.

Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι ο Σαρτρ αμφισβητεί τη δημοκρατική πολιτική της αφομοίωσης, που είχε επιβληθεί ήδη από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης και που συναντούσε τη γενική συναίνεση στους κόλπους της Αριστεράς. Ο δημοκράτης διασώζει τον Εβραίο ως άνθρωπο, αλλά τον εκμηδενίζει ως Εβραίο, αφού θέλει να τον αποχωρίσει από τη θρησκεία του και την εθνική του κοινότητα για να τον ρίξει στη δημοκρατική χοάνη. Ο αντισημίτης θέλει να εξοντώσει τους Εβραίους και ο δημοκράτης θέλει να τους αφομοιώσει. Και οι δυο τους τελικά εύχονται έναν κόσμο χωρίς τους Εβραίους. Αυτή η τολμηρή υποστήριξη της αναγνώρισης της εβραϊκής ετερότητας στους κόλπους της γαλλικής κοινωνίας έρχεται ωστόσο σε αντίθεση με τον ορισμό που προτείνει ο Σαρτρ για τον εβραϊσμό ως απλό προϊόν του αντισημιτισμού. Ο Εβραίος, γράφει ο Σαρτρ, «είναι ένας άνθρωπος τον οποίο οι άλλοι άνθρωποι θεωρούν Εβραίο». Με άλλα λόγια, «είναι ο αντισημιτισμός που δημιουργεί τον Εβραίο». Την ίδια στιγμή αυτός που προτείνει την αποδοχή των Εβραίων, ο Σαρτρ υποστηρίζει ότι η εβραϊκότητα δεν έχει αυτοτελή υπόσταση! ….

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ – 26/01/2007

Επίσημη Επίσκεψη Α/ΓΕΣ στo Ισραήλ

 

O. Α/ΓΕΣ πραγματοποίησε από 3-6 Μαΐου 2015 επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ, όπου έλαβε μέρος στις εργασίες της Συνόδου «Maneuverability and Combat in a Dynamic and Complex Environment».

Στο περιθώριο της Συνόδου συναντηθηκε με τον Α/ΓΕΣ του Ισραήλ, Αντιστράτηγο Gadi Einsenkot, όπου συζητήσαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος.